Ahlak ve Cinsellik

Ahlak ve Cinsellik

AHLÂK ve CİNSELLİK — Belli bir topluma özgü davranış özelliklerinin normlarının ve kurallarının tümünü kapsamına alır. Bu normlar ve kurallar sonucu beliren ilkeler kişilerin davranışlarını yönetir ve bu davranışları iyiye ya da kötüye doğru olmak bakımından değerlendirir. Ahlâk, en eskiden beri dinin etkisinde olmuştur. Putperest toplumlarda sanat, sihre ve büyüye yarayan hayvan-adamlar ve semboller şeklinde hayalî tasvirler göstermektedir. Dinsel danslar ve şarkılar geliştirilmiş, bunlardan da, ahlâkî normların tabiat üstü yaratıklar tarafından tespit edildiği inancı doğmuştur. Dış ahlâk, sertlikle kaba gücün ancak gruba yabancı olanlara yöneltilmesi şeklinde kendini göstermektedir. İç ahlâkta ise sertlik ve kaba güç üst tabakalar tarafından alt tabakalara yöneltilmektedir. Alt tabakalar ayrıca sömürüye hedef olmaktadır. Sınıflara bölünmüş toplumlarda tek çeşit ve eşit bir ahlâk kavramı yoktur. Egemen sınıf, kişilerin davranışıyla ilgili olarak., ezilen ve sömürülen sınıftan daha başka isteklerde bulunmaktadır. Sınıflı toplumun ahlâkı her zaman çıkarlarını koruma amacını güden egemen sınıfın ahlâkıdır.
Ahlâk kavramı çok kere sınırlandırılmış olarak cinsel hayata uygulanmaktadır. Bu sınırlandırma ise terstir, çünkü cinsellik her zaman kişilerin tüm ahlâk davranışlarının kapsamına girmektedir. Örneğin, sosyalist ahlâkın on temel kuralı arasında şu emir de yer almaktadır: «Temiz ve dürüst yaşıyacak, ailene saygı göstereceksin.» Bu ilke, cinsel eğitime uymaktadır, iki yüzlü ahlâk, insanların çoğunluğunun, iyi ya da kötü olarak nitelendirilen şeylerle vardıkları uzlaşmayı gösteren ahlâkl- felsefî bir kavramdır. Başka bir deyimle, bu, Yahudi-Hıristiyan-Müslüman kültür çevrelerindeki kurallar ve görüşlerle kişinin tabiî özelliklerinin pratik olarak incelenişi arasındaki uzlaşmadır Cinsel davranışla ilgili olarak bu uzlaşmadan şunlar çıkmaktadır:
1. Temiz «ahlâklı» kadınlar için evlilik dışı cinsel ilişki yasağı.
2. Erkeğe evlilik dışı cinsel ilişki izni.
3. Fahişelerin hor görülmesi.
4. Fahişelerle açıktan açığa ilişkisi olan erkeğin hor görülmesi.
Ataerkil çağdan kalan ve özellikle yüksek burjuvazi tarafından kabullenen bu «ahlâk» kuralları, ana-babanın eşit haklara sahip olduğu toplumlarda biraz daha yumuşamıştır.


Advertisement

Yorum yazın