Amerikan işçi Federasyonu ve Sanayi Kuruluşları Kongresi

AFLCİO (American Fedaration of Labor and Congress Industrial Organizations), Amerikan işçi Federasyonu ve Sanayi Kuruluşları Kongresi, ABO’de en üst düzeyde işçi örgütüdür. Amerikan işçi hareketinin önemli örgütü olan AFL’nin, 1930’dan sonraki teknoloji gelişmeler sonucu olarak, sanayi iş kollarındaki işçilerin, meslek sendikaları içinde örgütlen-
örgütlenmesine olanak vermesi nedeniyle Amerikan işçi Federasyonu (AFL) içinde görüş ayrılıkları başladı. Bu ayrılık, 1935’te Sanayi Kuruluşları Kongresi (Congress of Industrial Organizations) ClO’nun doğmasına yol açtı. Sanayi Kuruluşları Kongresi (CIO) 19 sendikadan 32 örgütlendirme komitesi oluşturarak çeşitli iş kollarında örgütlendi ve AFL’ye rakip duruma geldi, ilk Genel Kurulunu 1938’de toplayan ClO’nun başkanlığına ünlü Birleşik Maden işçileri Sendikası Başkanı John L. Lewis getirildi. Amerikan sendikacılık hareketinin ulusal düzeyde tek bir örgütle temsili, ClO’nun kurulmasıyla son buldu. Bu bölünme 1955’e kadar sürdü. Birleşmek için daha önce birçok girişim ve çaba gösterilmesine karşın, bir sonuç alınamamıştı. 1952’de Amerikan işçi Federasyonunun başkanı William Green ve Sanayi Kuruluşlar Kongresi Başkanı Philip Murray’ın arka arkaya ölmeleriyle yerlerine, AFL’den seçilen George Meany ile ClO’dan seçilen Walter Reuther, kongrelerinden yetki alarak 1953’ten başlayarak birleşme çabalarını yoğunlaştırdılar 1955 ortalarında her iki sendikanın yetkili organlarının, hazırlanan yeni tüzüğü onaylamalarıyla 1955 sonunda her iki örgüt, eski adlarını koruyarak, AFL-CIO adı altında birleştiler. AFL-CIOunun en yetkili organı, sendika temsilcilerinden oluşan Genel Kuruldur. 2 yılda bir toplanır. AFL—CIO ABD’deki sendikalı işçilerin %85’ini (16.5 milyon) temsil etmektedir. Başkanlığı 1955’ten beri sürdüren George Meany 1980’de ölünce yerine Lane Kirklend seçildi. AFL-ClO’nun amacı, işçi hareketini klasik demokrasi içinde geliştirmek, totaliter rejimlere karşı parlamenter rejimleri savunmak olarak saptandı. AFL-CIO, Amerikan sendikacılık hareketini, siyasal özgürlüklerin ve sınıf ayrıcalığı tanımayan bir eşitliğin, Anayasa ile güvence altına alındığı bir sosyal ortamda geliştirme çabasındadır. Ancak bu işlevini, herhangi bir siyasal partiyle organik ilişkiler kurmaksızın, ülkenin genel işlerinin yürütülmesinde söz ve yetki sahibi olması yoluyla yerine getirme savındadır. Yönetimde doğrudan sorumluluk yüklenerek yürürlükteki düzeni daha da sosyal adaletçi bir nitelik kazandıracak yolda etkileme görevini ve sorumluluğunu üstlenmeye gerek görmez. 1955’teki birleşme gerçekleşmeden önce; gerek American Fedaration of Labor (AFL), gerek Congress Industrial Organizations (ClO)’un,, uluslararası işçi örgütlerine katılmaları ve bu örgütler içindeki çalışmaları oldukça farklıdır. AFL, 1945 -te kurulan Dünya Sendikalar Federasyonuma (WFU) katılmazken, CIO bu kuruluşu desteklemiş ve katılmıştı. Ancak 1949’da pek çok Avrupa ülkesi sendikasıyla birlikte, CIO da Dünya Sendikalar Federasyonu (WFU)’ndan ayrıldı. Aynı yıl, Uluslararası Hür Dünya işçi Sendikaları Konfederasyonu (I.C.F.-T.Û)’nun kuruluşunda AFL, CIO ve Amerikan Bağımsız Maden işçi Sendikaları birlikte hareket ettiler. AFL-CIO ile İCFTU arasında zaman zaman görüş ayrılıkları olmaktadır. Bu yüzden bir süre önce İCFTU’dan ayrılan AFL-CIO, 1982 başından geçerli olmak üzere, örgüte yeniden katılmak için 1981 Kasımında karar aldı.

Advertisement

Yorum yazın