Fecr-i Ati Edebiyatı Özellikleri

Fecr-i Ati Edebiyatı Özellikleri
Edebiyatı Cedideden sonra gelişen bir edebiyat hareketinin adıdır. Tahsin Nahit, Müfit Ratıp, Emin Bülent Ahmet Haşim, Şebabettin Süleyman, Ali Süha, bir araya gelerek bir edebiyat topluluğu meydana getirdiler (1907). İkinci meşrutiyetten (1908) sonra, topluluktaki bazı yazarlar Yakup Kadri (Karaosmanoğlu), Köprülü Mehmet Fuat (Fuat Köprülü) ve Refik Halit (Karay) ile birleşti. Bunlara Celâl Sahir (Erozan) ve Faik Ali de (Ozansoy) katıldı. Bu topluluk Fecriati Encümeni Edebisi adını aldı. Servetifünuıı dergisinde yayımlanan bir bildiri ile Fecriatı’nin edebiyat anlayışı açıklandı. Fecriatıcilerin tutumu hakkında çeşitli eleştiriler yayımlandı. Millî edebiyat a-kınıınm gelişmesi üzerine 1912’den sonra topluluk dağıldı.

Fecriaticiler, «Sanat, sanat içindir» anlayışına bağlı idiler. Onlara göre, sanat kişisel ve saygıya değerdir. Dil ve üslup bakımından, Edebiyatı Cedide akımının özelliklerini sürdürdüler. Arapça ve Parsça kelimelere ve bu dillerin kurallarına göre yapılmış tamlamalara, bileşik sıfatlara geniş ölçüde yer veren bir dil kullandılar. Fecriati şairlerinin başlıcaları Ahmet Haşim, Emin Bülent, Mehmet Behçet ve Tahsin Nahiftir,

Advertisement

Yorum yazın