Film Nedir

FİLM, bükülebilir, saydam, selülozdan ve benzeri yapay maddelerden yapılan, 0,1 milimetre kalınlıkta, bir yüzü ışığa duyarlı zarımsı bir kaplama ile sıvanmış yaprak veya şerittir, önceleri, fotoğrafçılıkta, film yerine cam kullanılırdı. Film, kıvrılıp sarılabildiği için sinemacılıkta da büyük olanak sağlamıştır. Film üzerine resim çekmek ve sinema filmlerini hazırlamak için, özel fotoğraf aygıtları kullanılır. Alıcı sinema aygıtları, kımıldayan, yürüyen, koşan, u-çan insan, hayvan veya nesnelerin, saniyede 24 resmini çekebilir. Buna göre, bir saniyelik devinimi 24’e böler. Bu sırada film, aygıtın objektifi önünden geçer, fakat her resmin çekilişinde, kısa bir an duraklar. Film yürürken, objektif kapanır. Böylece resimlenen film, özel çözeltiler içinde yıkanarak negatif film elde edilir. Sonra bundan, istenildiği kadar pozitif film kopye edilebilir (Bak. Fotoğraf). Kimi filmlere, doğrudan doğruya pozitif resim çekilir.

Sinema gösterici makineleri de filmi kısa kısa duraklatarak çevirir. Çok güçlü bir elektrik lambasının ışığı filmden ve merceklerden geçer. Böylece, resimler, sinema perdesi üzerinde, çok büyütülmüş olarak görülür. Bu makineler de tıpkı alıcılarda olduğu gibi, saniyede 24 resim gösterir. Film geçerken objektif kapanır, durduğunda açılır. Gözlerimiz, ışığın çok kısa bir süre için kapandığını, resimlerin değiştiğini kavraya-maz. Böylece biz, aralıksız devinimler izlediğimizi sanırız. Film şeridinin objektif önünden düzenli olarak duraklayarak geçmesini sağlamak için, kenarlarına delikler açılmıştır. Küçük dişli çarkların dişleri bu deliklere geçerek filmi, dolu makaradan boş makaraya aktarır.

Sinema filmlerinin eni, genel olarak, 35 mm.’dir. Alıcı ve verici sinema makineleri, dakikada, yaklaşık olarak 35 m. filmi objektif önünden geçirir ve bu sırada 1500 ayrı resim çeker veya gösterir. Her resmin eni 35, boyu 24 mm.’ dir. Amatör film çekenler için dar filmler de hazırlanır; bunların eni 16 veya 8 mm.’dir.

önceleri sinema filmleri sessizdi. Bu yüzden, film gösterilirken ya bir kişi a-çıklamalar yapar, ya da perdede yazılı açıklamalar gösterilirdi. Bu sırada seyircilere, müzik de dinîetilebilirdi. Zamanımızda ise, sesli filmler yapılabilmektedir. Ses, filmin kenarındaki dar bir şeride alınır. Bu kenardan geçen ışık dalgalan, duyarlı aygıtlar aracılığıyla elektromanyetik titreşimlere dönüştürülür ve hoparlörde sesler duyulur.

Kimi filmler renklidir (Bak. Fotoğraf). Son yıllarda, üç boyutlu filmlerin yapılabilmesi için çeşitli denemeler yapılmaktadır. Bu yolda birkaç başarılı sonuç alınmışsa da henüz yeterli sayılmamaktadır.

öte yandan, çizgifilm denen yeni bir yöntem de uygulanmaktadır. Bu yöntemde her devinim için ayrı bir resim çizilmekte ve bunlar tek tek filme alınmaktadır. 15 dakikada gösterilecek bir çizgifilm için 20 000 resim hazırlamak gerekir.

Advertisement

Yorum yazın