Mahmur nedir – Mahmur ne demek

MAHMUR sıf. (ar. hamrdan mahmur). Sarhoşluktan ileri gelen sersemlik içinde olan: Yarı mahçup, yarı mahmur içeri gir» dim… Sebebini bilmeden dişçi koltuğuna oturdum (B, Felek). Rasim Bey üç kadeh içti, sonra mahmur bir halde denize bakmağa bağladı. || Sabahları uykudan uyandıktan sonra üstünde ağırlık bulunan: Sabahtan uğradım ben bir fidana / Dedim mahmur musun dedi ki yok yok (Erzurumlu Emrah). Bir feyz-i azım var ki sende / Hayran ona bin sabah-ı mahmur (M. Â. Ersoy). || Uyku basmış, ağırlaşmış: Lâkırdıyı uzatmayalım efendim, yarım saat sonra Hacı Bey göründü… Yüz göz şifmiş… mahmur bir halde… Başında bir gecelik takkesi… sırtında ince bir Şam hırkası (B. Felek). Selâhattin Bey gece geç vakte kadar düşünmekten mahmur bir hale gelmiş, göz kapakları titremeğe başlamıştı… (A. H. Müf-tüoğlu). |! Mahmur bakış, yumuşak, baygın bakış.

— Esk. Çeşm-i mahmur, baygın ve süzgün göz, süzülerek bakan göz.

+ Mahmurane zf. ve sıf. Esk. Mahmurcasına, baygın (bakış). || Nigâh-ı mahmurane, baygın ve süzgün bakış.

+ Mahmure sıf. Esk. Mahmur’un dişili. || i. Kadın adı. (M)


Advertisement

Yorum yazın