Özdeyiş (Vecize)

Özdeyiş (Vecize)

Özlü söz, özdeyiş manalarına gelmektedir. Edebiyatta, söyleyeni belli olan, geniş manalı, özlü sözlere denir. Vecizeler az ve öz kelimelerle çok şey ifade etme esasına dayanır, kelime fazlalığı asla bulunmaz. Atasözlerinden en büyük farklı söyleyenin belli olmasıdır. Atasözlerini söyleyen belli değildir. Toplumun ortak malıdırlar. Vecizeler ise belli bir fikir ve sanat adamının imzasını taşır. Fikir ve sanat vecizelerde iç içedir. Birinin diğerine feda edilmesi düşünülemez.

Her atasözü bir özdeyiştir; ne var ki her özdeyiş, atasözü değildir. Şöyle ayırt edilebilir:

i. Özdeyişlerin yazarları bellidir.
ii. Atasözlerini kimlerin söyledikleri belli değildir. Onları yoğurup biçime sokan ulusal yaratma gücüdür.

Örnek:

Hayatta en hakiki mürşit ilimdir. (Mustafa Kemal Atatürk)
Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir. (Mustafa Kemal Atatürk)

Sözcükte Anlam alt kategorisi içerisinde
Özdeyiş (Vecize)


Advertisement

Yorum yazın